Su Politikamızın Savunma Sanayindeki Vizyona ihtiyacı var ! İkisi de Ulusal Güvenlik Konusu

Savunma  sanayimiz  için  yıllar önce yapılan plan, belirlenen hedefler ve kesintisiz uygulanan politikaların bugünkü sonuçlarını görüyoruz. Bu sonuçlar  askeri güvenliğimiz açısından ne denli önemli ise su yönetimi konusunda uygulayacağımız politikalar da kısa dönem sonra ulusal  güvenliğimizin temel unsuru olarak o denli önemli olacaktır. Ayrıca bu iki alanın birbirleriyle olan ilişkisi de artmaktadır.

Ulusal askeri güvenlik ile su güvenliği  artık birbirinden ayrı iki alan olarak görülmemektedir. Özellikle iklim değişikliği, kuraklık, enerji krizi, gıda arzı ve kritik altyapı tehditleri nedeniyle bu iki alan giderek daha fazla iç içe geçmektedir.

Türkiye’nin savunma sanayi vizyonu, temel olarak “stratejik bağımsızlık ”, yüksek teknoloji üretimi, yerli ve milli sistem geliştirme, ve küresel savunma ihracatında güçlü bir aktör olma hedeflerine dayanır. “Savunmada dışa bağımlılığı azaltmış, kritik teknolojileri, kendisini geliştiren, yüksek katma değerli üretim yapan ve bölgesel-küresel ölçekte etkili bir teknoloji gücü olmak” şeklinde tanımlanabilir.

Ulusal Askeri Güvenlik temel araç olarak gelişmiş ordu, savunma sistemleri ve istihbaratı kullanırken  Su güvenliği ise  güçlü su yönetimi, altyapısı, havza yönetimi ve güçlü  diplomasi yeteneğinin geliştirilmesine  ihtiyaç duyar.

Çevremizde artan kısa ve orta vadeli kriz riskleri,  askeri güvenlik konseptimizdeki vizyonun ve sağlanan gelişmenin geleceğimiz için  önemini ortaya koymuştur. Türkiye daha etkili bir  bölgesel güç olmak için su yönetimi konusunda da orta ve uzun vadeli riskleri yönetebilecek kapasiteye hızla erişmelidir. Bunun için yeni bir siyasi devlet vizyonuna ihtiyaç vardır.

Su Yönetiminde Yeni Bir Vizyon Türkiye’yi Rakipsiz Kılar  

İklim değişikliği su döngüsünü bozduğu için kuraklık, göç, tarımsal çöküş, enerji açığı, fiyat artışı, iç istikrarsızlıklar   oluşturabilmektedir. Bu nedenle NATO dahil birçok güvenlik kurumu artık iklim-su bağlantısını “tehdit çarpanı” olarak görmektedir. Ülkemiz de iklim değişikliği etkisi altında bulunun bir bölgesel kuraklık ülkesidir. Yapılan çalışmalar bölgesel kuraklıkların sıklığının  ve şiddetinin iklim değişikliği etkisi ile artacağını göstermektedir. Bu durumda su-enerji-gıda çevre politikalarında iklim değişikliğine hızla adapte olabilecek bir program ve stratejik hedef belirlemeye ihtiyacımız var . Bu konuda hazırlanan en üst ölçekli strateji belgesi olan  Ulusal Su Planı (2026-2035) Mart 2026’da Resmi Gazete’de yayınlandı.

Bu planla Türkiye ilk kez suyu, ekonomik güvenlik, gıda güvenliği,  enerji güvenliği, iklim güvenliği, çevre güvenliği ile bağlantılı “ stratejik kaynak” olarak tanımlayan üst ölçekli bir çerçeve oluşturdu. Özellikle Akdeniz Havzası’nda iklim değişikliğine en kırılgan ülkelerden biri olan Türkiye açısından, bu plan “uyum yol haritası” niteliği taşıyor. Planın en önemli özelliklerinden biri de toplanan bilgilere göre her iki yılda bir revize edilebilecek olması. Bu durum planın hızlı gelişmelere göre yenilenebilmesi olanağını tanıyacak. Bu günlerde ilgili kişi kurum ve kuruluşların görüş ve önerilerine açılan Su Kanunu Taslağı da planın uygulanmasını kolaylaştırıcı şekilde düzenlenirse daha hızlı yol alınacaktır.

Şimdi bu planın en etkin ve yaygın şekilde uygulamaya geçirilmesi için “Savunma Sanayi Vizyonu” ile hareket edilmelidir. Bu vizyon  mevcut altyapısını geliştirerek kullanan Türkiye’yi 15 yıl sonra bölgede birçok alanda rakipsiz kılacaktır. Türkiye bu vizyonla stratejik hedefine doğru hız kesmeden yola alacak olursa, 2040 yılındaki iklim değişikliğine adapte olmuş ,su, enerji, gıda ve çevre güvenliği konusunda örnek alınacak ülke olabilir.  Türkiye’nin 2040 yılında savunma sanayiiindeki ileri hedeflerini başarmış,  su-enerji-gıda ve çevre güvenliğini sağlamış bir ülke olarak bölgede rakipsiz duruma gelmesi mümkündür. Türkiye su, iklim, tarım, enerji, çevre konusunda birbiriyle ilişkili olan devlet politikasını savunma sanayi vizyonu ile hızla uygulamaya koymalıdır.