Aziz Sancar ve Müslüman Kadını!

Aziz Sancar geçtiğimiz Haziran ayının ilk haftasında Semerkant’ta Türk Devletleri Teşkilatı Türk Üniversiteler Birliği Rektörler Özel Toplantısı’nda bir konuşma yaptı. Bu kapsamlı konuşmasında Türk insanına, Türk toplumuna birçok alanda rehberlik edecek düşünceler ortaya koydu. Bunlardan bir tanesi de Türk dünyasında, başka bir anlamda tüm İslam dünyasında kadınların durumuyla ilgili olan şu düşünceydi:

“Kız ve erkek çocuklarımıza aynı eğitim fırsatı vermeliyiz. Bunun bütün Türk toplumlarında, özellikle de Türkiye Cumhuriyeti’nde bir sorun olduğunun farkındayım. Bunu çözemezsek, toplumumuzun yarısını oluşturan kadınlarımızın potansiyelinden kalkınma yolunda yararlanamayız, bu potansiyeli değerlendiren toplumlarla yarışamayız.”

Aziz Sancar’ın konuşmasının özü, ruhu, püf noktası bu maddeydi. Müslüman ülkeler; zamanımızın şartları, zorunlulukları bakımından hiçbir değeri ve tutarlılığı olmayan ilkel, gelenekçi, bağnaz gerekçelerle kadını ülke ve toplum hizmetinden uzak tutmaktadır. Kadınların çoğu zaman erkekleri bile yaya bırakan zekâsından, dehasından, vizyonundan yararlanamamaktır. Gelişmiş bütün ülkeler bunu yapabilen ülkelerdir. Ülkesine büyük hizmetler sunabilen kadınlar ancak böyle bir iklimde var olabiliyorlar.

Günümüzün Müslüman toplumlarının en büyük sorunu, en önemli açmazı budur. Yani eğitimde kadın-erkek eşitliğinin sağlanamaması; kadınların eğitim hakkının büyük ölçüde kısıtlanmış olmasıdır. Erkekler istediği alanda, istediği derecede eğitim alabilirken kadınların sadece okuma yazma bilecek kadar eğitim görebilmeleri, daha ötesine izin verilmemesidir. Daha ötesine izin verilen bazı Müslüman ülkelerde ise kadınların gerek kamu gerekse özel sektörde profesyonel bir görev alamaması, kamu hizmetlerinden uzak tutulmasıdır. Daha da beteri Suudi Arabistan’da olduğu gibi bazı Müslüman ülkelerde kadınların yakın zamanlara kadar çağdaş bir gereklilik olan sürücü belgesi almalarına bile izin verilmemiş olmasıdır.

Türk Kadın A Milli Voleybol Takımının dünya şampiyonluğu ülke genelinde büyük memnuniyete sebep oldu. Biz, başka spor alanlarındaki takımlarımızla dünya şampiyonluğu gibi başarılara henüz ulaşmış değiliz. Bu yüzden Kadın Voleybol Takımının başarısı insanımızı mutlu etti. Ama sırf kadınların başarısı olduğu için bundan istisna olarak da olsa memnun ve mutlu olmayanlar da vardı.

Böylelerine göre kadın evinde oturmalı, çocuklarına bakmalı, kocasına hizmet etmeliydi. Çünkü sportif faaliyetler, bürokratik görevler, politika vb. yalnızca erkeklerin işiydi. İşte bu dar açılı, çağdışı bakış sebebiyle şampiyon voleybolcu hanımlara hakaretler, can güvenliklerini hedef alan tehditler yöneltildi.

Bunlar gösteriyor ki, Cumhuriyet reformlarını yaşamış Müslüman Türkiye’de bile kadının özgürlüğü, eşitliği ve ülkenin gelişmesi ve kalkınmasında rol üstlenmesi için aşması gereken engeller, alması gereken mesafeler var. Aziz Sancar’ın isteği de toplumun yarısını oluşturan kadının önündeki engellerin kaldırılması; onun zekâsından, yeteneğinden ve becerisinden yararlanılmasıdır. Eğer Müslüman toplumlar bunu başaramazlarsa tek kanatla uçmak, tek kolla yüzmek gibi zor, hatta imkânsız bir eyleme bile bile kendilerini mahkûm etmiş olurlar.