Siz hala Türkbükü’ndeki lahmacun fiyatına mı şaşırıyorsunuz?

Bugün salaş olarak tabir edilen mekanlarda bile iki kişinin içkili yemek yemesinin bedelinin en az 1.500 lira olduğunu belirten AKGÜL, “Üstelik bu iyimser bir rakam. Başlangıç, ara sıcak getir, donat masayı aç bir yetmişlik demeden, mütevazi bir masa kurmanın bedeli” olduğunu yazıyor.

“Marmaris’te yeme-içme fiyatlar İngiltere’yi geçmiş durumda” olduğunu belirten Birgül AKGÜL yazısında, şunları aktarıyor:

“Bize pahalı gelen emin olun turiste de pahalı geliyor. Turistin yerine hesap yapıp “ya n’olacak 100 € bozsa deli gibi harcar” dediğimiz günler geride kaldı. Sanılanın aksine, bir akşam yemeğine 100 € vermek turist için de mantıksız bir harcama, bu paraya evlerinin alışverişini yapıyorlar hem de etinden sütüne. Enflasyon odaklı fiyat güncellemeleri yakında turisti de küstürecek. Kendi ülkesinde 15-20 € ya güzel yemek yiyen insanlar burada benzer yemeğe 100 euro ödeyip, fişi eline aldığında önce gülüp sonra “a ciddiymiş” diyerek birbirlerine bakıyorlar”.

İç pazar payını büyütmek isteyen Türkiye’nin, enflasyon nedeniyle bu hedefine de ulaşamayacağına dikkat çeken AKGÜL, “Yurt dışında tatil yapmanın kendi ülkesinde tatil yapmaktan daha uyguna geldiğini dile getiren yerli turist sayısı azımsanamayacak kadar fazla. Türkiye ucuz bir destinasyon olmasın derken bunu kastetmemiştik. Mevcut fiyatlar psikolojik sınırın üzerinde, tüketiciyi şoke eden türden” olduğunu belirtiyor.

Bu artışlar neyin eseri?

“Oteller, restoranlar, kafeler… Havada, karada, denizde her türlü pahalı olan ulaşım…” olduğuna vurgu yapan Birgül AKGÜL yazısına, şöyle devam ediyor:

“İşletmeler maliyetlerdeki artışları fiyatlarına yansıtmak durumundalar çünkü artan personel giderleri, ithal ürünlere ödenen fahiş fiyatlar ve yüksek vergiler, pahalı yakıt, yüksek enerji maliyetleri başta olmak üzere maruz kaldıkları birçok kalemde sürekli artışla baş etmeye çalışıyorlar.

Sürekli daralan alım gücü, hedef kitlelerin değişmesine, özellikle tatil gibi keyif odaklı bir üründe de sinsice ilerleyen bir hedef kitle kaybına neden oluyor. İç pazar sürekli kaybedilirken, yabancı turist de sokağa çıktığında karşılaştığı fiyatlara şaşırıyor. Bu kısır döngüden çıkmak zorundayız.

İki ana pazarımız bir yılı aşkın süredir savaşırken, bu pazarlardan umduğumuzun altında turist almamız da çok doğal. Antalya’ya gelen iki milletten insanlara düne kadar 3-5 bin lira olan evleri 20-25 bin liraya kiralayıp üstüne restoranlarda da yolmaya başlayınca ne olmasını bekliyorduk ki? Belki de şu meşhur ‘word of mouth’ devreye girmiştir, eşe dosta “buraya gelmeyin Antalya çok pahalı veya bize pahalı” demişlerdir”.

‘dan köşe yazarı Birgül AKGÜL, Rusya-Ukrayna arasında devam eden savaş nedeniyle Antalya başta olmak üzere belli bölgelere göç eden yabancıların da uyandığını hatırlatıyor ve “Kiraların, marketteki ve sosyal hayattaki pahalılığın farkındalar. Bu balon hemen olmasa bile yakında söner. Yalancı bahar geçtiğinde ev sahipleri kötü kiracılara hazır olsun” diyor.

“Antalya’da kira artışları turizm çalışanlarını mağdur ediyor dediğimde kiralar henüz 4 bin – 5 bin TL civarlarındaydı ki o zamanın koşullarında bu rakam yine yüksekti” diye yazan AKGÜL, “Şimdi koca şehirde 10 bin liraya kiralık ev bulunamıyor. Türkiye geneli böyle. Günün sonunda hepimiz birbirimizin müşterisi olduğumuz için o ona zam yapıyor, bu buna. Kirası artan çalışan iş verenine gidiyor. İş veren kiracısına. Kiracı müşterisine. Şoför bahçıvana… Herkes birbirine zam yapıyor. Şuursuzca harcayan bir kesim varken, ülkede patates ve soğan fiyatları tartışılıyor” diye ekliyor.

“Türkbükündeki lahmacunun fiyatına artık şaşırmıyoruz” diyen Birgül AKGÜL, “A’dan Z’ye saçma sapan fiyatlarla karşılaştığımız için gözüne ışık tutulmuş tavşan gibi temassız ödeyip geçiyoruz. Havadan kazananlar hariç, üreterek kazanan zenginlerin de gündeminde bu astronomik fiyatlar var. Aklı olan bu rakamları sorgular” diyor.

Oteller siyasete alet edilmemeli

‘dan köşe yazarı Birgül AKGÜL, “Siz hala Türkbükü’ndeki lahmacun fiyatına mı şaşırıyorsunuz?” başlıklı yazısını şöyle noktalıyor:

“Neden mi? Oteller depremin hemen ardından kapılarını depremzedelere açtı. Sanılanın veya inandırılmak istenilenin aksine herhangi bir para da almadı. Aylarca depremzedelere abisi, kardeşi, komşusu, akrabası gibi samimiyetle yaklaştı.

İktidarın “deprem bölgesinde AK Parti oy aldı diye oteller depremzedeleri sokağa atıyor” tarzı söylemleri sektörümüze yapılmış büyük bir haksızlıktır. Vatandaş bilmez, biz sektörden olduğumuz için işin özünü biliriz ama halk irdelemez. Kimse bilmese turizm bakanı süreci çok iyi bilir. Ben şahsen bir turizmci olarak sektörümüzün özellikle kamu gözünde hedef gösterilmesinden, verilen büyük mücadelenin ve emeğin yok sayılmasından son derece rahatsız oldum. Turizm bakanlığı bu konuyu düzeltmelidir. Her krizde otelinizi açın, sponsor olun, oda verin diyen bürokrasi, gerektiğinde sektörün sırtını sıvazlamayı, hakkını teslim etmeyi ve yaptığı hatayı düzeltmeyi bilmelidir”.