Turkuaz Haber Ajansı

* Aliağa'da Fabrikada Patlama Sanayinin Gölgesinde Kalan İnsan Hayatı...

* HABAŞ Demir Çelik Fabrikası'nda yaşanan patlama 16 işçinin hayatına mal oldu, yaralı işçilerimiz var. Dört işçi için arama çalışmaları sürerken facia, iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarını bir kez daha gündeme taşıdı. İzmir / Aliağa – 9 Kasım 2026

TÜHA / TÜRKUAZ Uluslararası Haber Ajansı (www.turkuazhaberajansi.com)

Gazeteci-Yazar* Gül KABACAOĞLU

İZMİR (Aliağa), 09 KASIM 2026

Aliağa'da Fabrikada Patlama Sanayinin Gölgesinde Kalan İnsan Hayatı

HABAŞ Demir Çelik Fabrikası'nda yaşanan patlama 16 işçinin hayatına mal oldu, yaralı işçilerimiz var. Dört işçi için arama çalışmaları sürerken facia, iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarını bir kez daha gündeme taşıdı. İzmir / Aliağa – 9 Kasım 2026

İzmir'in Aliağa ilçesinde faaliyet gösteren HABAŞ Demir Çelik Fabrikası'nda bugün meydana gelen şiddetli patlama, hepimizi derinden sarsan bir iş kazasına dönüştü. Öğle saatlerinde yaşanan patlamanın ardından çıkan yangında 16 işçi hayatını kaybetti, yaralı işçiler mevcut. Enkaz altında olduğu değerlendirilen dört işçiye ulaşmak için arama kurtarma çalışmaları sürdürülüyor.

İzmir Valiliği tarafından yapılan ilk açıklamada, patlamanın sıvı çelik dökümü sırasında tavan vincinin koparak ark ocağına düşmesi sonucu meydana gelmiş olabileceği belirtildi. Olayın tüm yönleriyle araştırılması amacıyla adli ve idari inceleme başlatıldı.

Ancak bugün yalnızca bir fabrikanın üretim alanında patlama yaşanmadı. Bugün yine emekçilerin hayatı, çalışma koşulları ve iş güvenliğinin gerçek anlamda ne kadar önceliklendirildiği sorusu gündemimize taşındı.

ÜRETİMİN MERKEZİNDE İNSAN OLMALI

Yıllardır insan kaynakları, kalite yönetimi ve iş sağlığı ve güvenliği alanlarında çalışan bir yönetici olarak şuna inanıyorum: Bir işletmenin gerçek sermayesi makine parkuru, üretim kapasitesi, cirosu ya da sahip olduğu teknolojik altyapı değildir. Bir işletmenin gerçek sermayesi insandır.

Üretim hedefleri, termin süreleri, verimlilik göstergeleri ve maliyet hesapları elbette işletmelerin sürdürülebilirliği açısından önemlidir. Ancak hiçbir üretim hedefi, hiçbir ekonomik kazanç ve hiçbir operasyonel başarı insan hayatından daha değerli değildir.

İş sağlığı ve güvenliği, yalnızca mevzuat gereği tamamlanması gereken evraklardan, imzalatılan eğitim formlarından veya denetim günlerinde düzenlenen raporlardan ibaret değildir. İş güvenliği, kurum kültürünün ayrılmaz bir parçası olmalıdır.

Bir işletmede güvenlik kültürü, tehlike ortaya çıktığında değil, tehlike henüz oluşmadan önce kendini gösterir.

İŞ GÜVENLİĞİ BİR PROSEDÜR DEĞİL, YÖNETİM ANLAYIŞIDIR

ÖNCE CAN SONRA İŞ GÜVENLİĞİ SADECE SLOGAN OLMAMALI

Yaşanan facianın ardından sorulması gereken çok sayıda soru var.

Risk değerlendirmeleri hangi sıklıkla ve ne ölçüde etkin yapılıyordu? Kritik ekipmanların bakım ve periyodik kontrolleri nasıl yürütülüyordu? Çalışanların tehlikeli durumları bildirme

mekanizmaları ne kadar işlevseldi? Üretim baskısı ile güvenli çalışma koşulları arasındaki denge nasıl kuruluyordu?

Bunlar yalnızca teknik sorular değil, aynı zamanda yönetim anlayışının sorgulanmasını gerektiren sorulardır.

İş sağlığı ve güvenliği uzmanlarının, işyeri hekimlerinin, yöneticilerin ve işverenlerin sorumlulukları birbirinden farklı olsa da ortak amaç aynıdır: Çalışanın işini yaparken yaşamını ve sağlığını korumak.

Burada özellikle vurgulamak istediğim bir konu var: İş güvenliği kültürü, çalışanlara dikkatli olmalarını söylemekle oluşturulamaz. Güvenli ekipman, yeterli bakım, etkin denetim, doğru planlama, uygun çalışma süreleri ve çalışanların karar süreçlerine katılımı gerekir.

Çalışanın güvenlik konusundaki uyarısının duyulmadığı, risk bildirimlerinin görmezden gelindiği veya üretimin güvenliğin önüne geçtiği bir sistemde gerçek anlamda güvenlik kültüründen söz edilemez.

BİR İŞÇİNİN SADECE ÇALIŞAN OLMADIĞINI UNUTMAMAK GEREK

Her vardiyanın sonunda evine dönmeyi bekleyen bir insan vardır. Onu bekleyen bir ailesi, çocukları, hayalleri ve yarına dair planları vardır.

İşletmelerin organizasyon şemalarında bir pozisyon, bordrolarında bir personel numarası, üretim planlarında bir iş gücü kapasitesi olarak görünen insanlar; hayatın içinde birer anne, baba, evlat ve eştir.

İnsan kaynakları yönetiminin en temel sorumluluklarından biri de bu gerçeği hiçbir zaman unutmamaktır.

Çalışan bağlılığından, motivasyondan, performanstan ve kurumsal aidiyetten söz ederken önce çalışanın kendisini güvende hissettiği bir çalışma ortamı oluşturmak zorundayız.

Çünkü kendisini güvende hissetmeyen bir çalışandan yüksek motivasyon, güçlü aidiyet veya sürdürülebilir performans beklemek gerçekçi değildir.

Çalışan mutluluğu, misafir memnuniyeti, verimlilik ve kurumsal başarı birbirinden bağımsız kavramlar değildir. Hepsinin başlangıç noktası insana verilen değerdir.

FACİALARIN ARDINDAN DEĞİL, ÖNCESİNDE HAREKETE GEÇMEMİZ GEREKİR

Yaşanan olayın tüm nedenleri, teknik incelemeler ve soruşturma sonucunda ortaya çıkacaktır. Hiçbir kişi ya da kurum hakkında kesinleşmemiş bulgular üzerinden hüküm vermek doğru değildir. Ama bu facia, ülkemizde iş sağlığı ve güvenliği yaklaşımını yeniden değerlendirmemiz gerektiğini açıkça göstermektedir.

İş kazalarını yalnızca yaşandıktan sonra konuşan, kayıpların ardından açıklamalar yapan ve bir süre sonra gündemini değiştiren bir anlayışla mücadele etmek zorundayız.

Önleyici yaklaşım, riskleri öngörmek ve henüz bir can kaybı yaşanmadan gerekli tedbirleri almaktır.

İş güvenliği bir maliyet kalemi değil, insan hayatına duyulan saygının kurumsal karşılığıdır.

Bugün Aliağa'da yaşanan acı, yalnızca bir fabrikanın değil, bütün çalışma hayatının üzerinde düşünmesi gereken bir konudur.

Hayatını kaybeden işçilere Allah'tan rahmet, ailelerine sabır ve başsağlığı diliyoruz. Yaralı çalışanlara acil şifalar, arama kurtarma ekiplerine güç ve kolaylık diliyoruz.

Çünkü hiçbir üretim hedefi bir insanın eve dönememesini haklı çıkaramaz.